اي منو از جماعت ديده جانم چو شمع
از در بختم در آ تا جان برافشانم چو شمع             شمس تبريزي

من نميگويم سمندر باش يا پروانه باش
چون بفکر سوختن افتاده اي مردانه باش             مرتضي قليخان هدايت

چو ميرم شمع من گر بر مزارم پر تو اندازد
فلک هر ذره اي از خاک من پروانه اي سازد             ؟

جذ به عشق بنازم که دم مردن شمع
گريه اش جزپي ناکامي پروانه نبود             دهقان ساماني

ما و پروانه و بلبل همه خويشان هميم
چشم بددور که يک جمع پريشان هميم             ميرزا همت

اول بنا نبود بسوزند عاشقان
اتش بجان شمع فتد کاين بنا نهاد             ؟

وفاي شمع را نازم که بعد از سوختن هر دم
بسر خاکستري درماتم پروانه ميريزد             پروين اعتصامي

اي شمع تابان تا کي بر گرد درت گردم
پروانه خويشم کن تا گرد سرت گردم             محتشم کاشاني

پروانه ام وعادت من سوختن خويش
تا پاک نسوزم دلم آسوده نگردد             وحشي بافقي